Jogger

Een hardloper is iemand die serieus en planmatig met zijn sport bezig is, die hardlopen niet primair beschouwt als gezond bezig zijn, maar als een serieuze dagtaak. Net zo belangrijk als je dagelijkse werk, en een verplichting waar je niet zomaar onderuit kunt. Hardlopen is lang niet altijd plezier, maar veel meer ook afzien en doorzetten. De loper die het toch zo fijn vindt om lekker in de bossen te zijn, lekker te genieten van het weer en het zonnetje, lekker buiten te zijn en die elke training bejubelt, is maar een trimmer.

De trimmer vindt de hardloper maar arrogant, hij loopt toch maar net iets sneller in de wedstrijd, maar ook hij, de trimmer, doet veel voor zijn sport. Waarom zou hij dan ook niet hardloper zijn? Elk weekend met zijn medetrimmers een uur of langer hardlopen, samen koffie drinken en samen trainen om fit te zijn voor de halve marathon, soms zelfs de marathon en als hoogtepunt die van New York. Aan de hand van hardloopcrack Marti ten Kate met clinics klaargestoomd om de thrill te ervaren van het lopen door een miljoenenstad, terwijl je luidkeels wordt aangemoedigd. Als je de marathon uit kunt lopen, heb je toch het summum van je capaciteiten benut?

Wat onderscheidt de hardloper dan van de trimmer, vraagt hij zich af? Tja, het is niet makkelijk om dat verschil te zien, als je het niet bent. Het is als de eigenaar van een Fiat, die zich een autobestuurder voelt, tegenover de coureur van een Ferrari. Beide auto’s zijn van dezelfde fabrikant, maar het één is toch niet met het ander te vergelijken. Zonder ooit in een Ferrari te hebben gereden, kun je je geen voorstelling maken van dat verschil. De stap van trimmer naar hardloper is er één die je niet in een zware training zet, noch met het uitlopen van de marathon. Het is een stap die je na jarenlange inspanning zet en waarvan je pas realiseert dat je hem hebt gezet, als je jaren verder bent.

De stap terug van hardloper naar trimmer is echter snel gemaakt. Eén onwillige knie heeft mij de afgelopen twee weken teruggeworpen en het moeten loslaten van mijn trainingsschema. Op wilskracht heb ik mij door de eerste week heen geworsteld, om te moeten concluderen dat mijn knie toch echt niet zou herstellen, als ik maar stug door zou blijven trainen. Vorige week zondag sloeg ik mijn eerste training over, en de afgelopen week was helemaal een optelsom van spijbelen van trainingen. Een zware trainingsweek met een knieblessure is ondoenlijk en ik bekeek van dag tot dag wat er mogelijk was. Het trainingsschema hing alleen nog op het prikbord om te zien wat ik vandaag gemist had.

De eerste training overslaan is als een drempel die je over moet, maar daarna is het makkelijker om nog meer van je schema af te wijken. Zodra de eerste training is overgeslagen val je voor je gevoel namelijk al in de andere categorie en ik voelde me hardloper af. De gedachte aan de Enschede marathon verdween zelfs langzaam wat naar de achtergrond. Pas toen in de loop van de week het mindere trainen zijn vruchten begon af te werpen en de pijn in de knie minder werd, durfde ik er voorzichtig weer aan te denken. Ach, het is zo erg allemaal niet, want met 75 kilometer en de afgelopen week zelfs 100 kilometer heb ik mij zelfs als jogger buitengewoon ingespannen.

Maandag is de testcase, dan wil ik mijn oude trainingsschema weer oppakken waar ik het ruim een week noodgedwongen heb moeten loslaten. De geleden trainingsachterstand is minimaal en misschien pakt het allemaal juist wel goed uit straks. Het ging namelijk ook wel erg goed allemaal de afgelopen tijd en je kunt ook te vroeg in vorm zijn. Nu even een pas op de plaats, en dan mijn laatste zware trainingsblok tegemoet. Als mijn knie zich deze week goed houdt, kan ik mij volgende week weer onder de hardlopers voegen met een ‘testwedstrijd’ in Haaksbergen over 10 Engelse mijlen. En misschien is de hardloper dan inderdaad wel arrogant, want als jogger ben ik niet geboren..

Michiel Snuverink