Inspiratie Opdoen

Afgelopen weekeinde hoopte ik de Twentse sneeuw te ontvluchten door deel te nemen aan de Groet uit Schoorl Run in Noord-Holland aan de kust. Dat is een wedstrijd over 10km., de halve marathon en 30 km. van nationaal niveau. Vrijwel de gehele Nederlandse mannen- en vrouwentop komt er aan de start om de krachten te meten. Een mooie gelegenheid voor mij om na zes weken van trainen zonder wedstrijd, eens te testen hoe het nu werkelijk gaat. Trainingen zeggen je feitelijk wel hoe het gaat, de rondjes op de baan gaan gemakkelijk en de lange duurlopen lijken helemaal niet zo lang, maar toch... in een wedstrijd test je jezelf pas echt.

Met zes gelijkgezinde hardlopers (drie hardloopstelletjes!) breng ik het hele weekeinde door in een vakantiehuisje in Groet, het dorp naast Schoorl waar de wedstrijd plaatsvindt. Thijs Feuth (geen onbekende bij de Enschede marathon, vorig jaar nog winnaar op de halve afstand) neemt deel aan de 30km. in voorbereiding op de marathon van Rotterdam, zijn vriendin is zelf geblesseerd maar gaat mee voor de support. Reina Visser loopt de 10 km., haar vriend is daar de inspirator. Ikzelf loop de halve marathon en mijn vriendin, Marlin Nijhof, loopt de 10 kilometer.

Zaterdag verkennen we de omgeving, lopen hard door de Schoorlse duinen en bossen, rusten uit, focussen ons op de wedstrijd van zondag en doen 's avonds inspiratie op bij het kijken naar de Olympische 5000 meter van Sven Kramer. Het is gezellig en ontspannen komen we in de sfeer van de wedstrijd. Strak na de laatste rit gaat het licht in ons huisje uit, maar de volgende ochtend brandt al vroeg het licht weer. Een valentijnsontbijt met drie stelletjes lijkt romantisch, maar op de dag van de wedstrijd beperkt een ieder zich toch tot 'snelle suikers' (brood met honing, appelstroop of yoghurt met muesli). Romantiek voor een later moment, vandaag is het hardlopen.

Op het moment dat de gordijnen zondagochtend opengaan, schrikken we even. Alhoewel schrikken, iets dat je ruim een maand lang dagelijks tegenkomt, daar kun je toch niet meer van schrikken? Toch is het iets waar we in Schoorl, ver weg van Twente, vanaf dachten te zijn: de sneeuw. Er is 's nachts weer een bescheiden laagje gevallen. Het is even balen, maar al gauw is er de berusting, je doet er zo weinig aan. Hopelijk valt het onderweg mee, het asfalt zal in elk geval sneeuwvrij gemaakt worden. In de duinen en bossen zal echter nog wel wat blijven liggen.
De sneeuw uit mijn hoofd en op naar de start voor mijn halve marathon en mijn eerste echt test. Ik heb van tevoren de hoop mijn PR halve marathon aan te kunnen vallen en te verbeteren. Mijn vorm voelt de laatste weken al erg goed. Het is inspirerend om tussen de bekende toppers van de lange afstand aan de start te staan: zo doet Hugo van den Broek vandaag zijn poging om vormbehoud te tonen voor het EK marathon straks in Barcelona. Daarvoor moet hij een halve marathon afleggen binnen de 1:05:30, hetgeen hem ruimschoots zal lukken (hij loopt een tijd in de 1:03 en is geplaatst voor het EK marathon!).

Inspirerend om naast zulke snelle mannen te starten, maar snel wordt er dan wel gestart. Eigenlijk iets te snel voor mij als ik na 5 kilometer doorkom in 16:15, dan zwem ik intussen in mijn eentje achter de groep met de toplopers. Ik heb geprobeerd aansluiting te vinden, maar zij gaan nog wat te hard. Wel loop ik ondertussen gestaag door en bevestig mijn vorm door na 10 kilometer slechts een seconde boven mijn beste tijd 10km. door te komen. Het zwaarste gedeelte moet dan nog wel komen, en in je eentje door de bossen/duinen lopen is natuurlijk prachtig met het oog op natuurschoon, maar zwaar als je juist probeert zo hard mogelijk te lopen. Gelukkig valt het met de gladheid mee, ook al ligt er wat sneeuw.

Bij 15 km.(50:03) loop ik nog harder dan ooit, maar in de laatste 6,1 kilometer moet ik die gewonnen tijd weer inleveren. Het wordt nog spannend of ik mijn PR weet te verbeteren, de laatste rechte lijn ga ik in met nog 20 seconden op de klok, er volgt een eindsprint en de klok blijft steken op: 1:11:15, precies mijn huidige PR. Eventjes is dat wel balen, maar 's avonds is er meer dan tevredenheid, op dit zware parkoers en in deze fase van de voorbereiding is het een mooie bevestiging dat ik op de goede weg ben. Dit weekend was een goede inspirator op weg naar de marathon op 25 april!

Michiel Snuverink